Beskid Śląski

Zachodnia część Beskidów Zachodnich, w Polsce, Czechach i na Słowacji, położona między doliną Olzy i Przełęczą Jabłonkowską na zachodzie, a kotliną Żywiecką i Bramą Wilkowicką na wschodzie.

Beskid Śląski tworzą dwa wydłużone południkowo pasma (Czantoria, Barania Góra), rozdzielone doliną Wisły. Najwyższe szczyty Beskidu Śląskiego: Skrzyczne (1257 m), Barania Góra (1220 m), w paśmie Czantori; Wielka Czantoria (995 m), Kiczory (990 m) i Stożek (978 m). Na południowo-zachodnich stokach Baraniej Góry znajdują się źródła Wisły (rezerwat).

Powyżej miasta Wisła zapora spiętrza wody Białej Wisełki i Czarnej Wisełki, tworząc Jezioro Czerniańskie; jeden z najbardziej uczęszczanych i zagospodarowanych turystycznie regionów Polski. Główne ośrodki: Bielsko-Biała, Szczyrk, Wisła i Ustroń.

Beskid Żywiecki

Beskid Żywiecki, Beskid Wysoki, najwyższa część Beskidów Zach.; ciągnie się wzdłuż wzdłuż eur. Działu wodnego od Przełęczy Koniakowskiej na zach. Po Przełęcz Sieniawską na wsch..; w jego skład wchodzą 4 regiony, zbudowane z piaskowców i łupków serii magurskiej: na pd.-zach. Beskid Żywiecko-Orawski z Pilskiem (1557 m), Wielką Raczą 91236 m), Romanką (1366 m), na pn. Pasmo Babiogórskie z Babią Górą (1725 m), Małą Babia (1517 m) i Policą (1369 m), na pd. Od Pasma Babiogórskiego - Działy Orawskie (max wys. 934 n.p.m.) , a na wsch. - Beskid Orawsko-Podhalański (Kiełek 960 m), łączący grupy Babiej Góry z Gorcami.

W najwyższych partiach gór zaznacza się wyraźna piętrowość roślinności: regiel dolny (lasy jodłowo-bukowe, do 1150m), piętro subalpejskie (kosodrzewiny, do 1650m) i alpejskie (tylko na Babiej Górze); na wielkiej Raczy brak regla górnego, a górną granicę lasu tworzą skarłowaciałe buki. Popularny region turystyczno-wypoczynkowy i sportów zimowych, m.in. Zawoja, Korbielów, Zwardoń, Rycerka Górna i Dolna, Rajcza, Ujsoły, Żabnica. Liczne rezerwaty przyrody i Babiogórki Park Narodowy.